Kuslar gibi ozgurum. 5 haftalik macera sona erdi. Hareketsizlik gunleri geride kaldi. Alcim cikinca ilk adimi atmak enteresan bir duyguydu. Sanki yeni bir organimi ilk defa kullanmaya baslamak gibi..urktum ve tedirgin oldum. Geri gelen agri hemen ayagimin durumunu hatirlatti bana. Ben alci cikar cikmaz yurur, kosar, spor yaparim diye dusunurken, hic de oyle olmayacagini, bir sure daha agrilarla yasayacagimi ve ayagima yeniden yurumeyi hatirlatmak gerektigini anladim. Bu surec de zaman alacak. Su an cok yavas yuruyebiliyorum, agrili noktalara basmaktan ozenle kacinarak.
Cok sukur ki 1 adim daha gecti bu yolculukta. Once catlak, sonra alci donemi, simdi alci sonrasi (a.s) yeni donem. En azindan alcinin hammalligindan kurtuldum. Zayiflamis kaslarim, derim kurumus ama bacagim hafif, muthis guzel bir duygu.
Bu da gecti, insallah a.s. donem de gececek kolaylikla ve sabirla.
0 comments:
Post a Comment