Salı, Aralık 01, 2009

Nurnberg macerasi, ama ne macera:-))

Almanya'ya ilk ayak basisim Nurnberg gezisi vesilesiyle oldu. Cocukluk arkadaslarimin firmasinin Nurnberg'de bir fuara katilmasini firsat bilip takildim peslerine. Hem onlara biraz da olsa yardimim dokundu, hem de bayramda Nurnberg'i gezme ve eski dostumla hasret giderme firsatim oldu. Bir tasla uc bes kus yani:))

Avrupa'da yasadigim donemde gezip tozmus olmama ragmen burnumun dibindeki Almanya'ya gidemedim diye hayiflanmistim. O hayiflanma bitti, Almanya'nin Bavyera bolgesinin kucuk sehri Nurnberg'i gezdim. Nurnberg gercekten kucuk bir yer. Insan bir hafta kalsa sIkIlir yani. Allahtan bizim gittigimiz donem, her yil kurulan Christkindlesmarkt in acilisi vardi. Almanya'nin cesitli yerlerinden bir suru insan sehrin eski meydani denilen yerde kurulan onlarca stanti gezmek, noel alisverisi yapmak icin bu sehre gelmisti. Cok renkli, isil isil, her yeri olaganustu noel susleriyle bezeli, kathedrallerle ve eski surlarla cevrili meydanda uc gun uc gece dolastik, Nurnberg'e ozel, hatta menseili diyebiliriz, noel zamaninin vazgecilmez klasigi Lebkuchen yiyip, geceleri kalabalikla beraber bizler de sokaklarda baharatli sicak saraplarimizi ictik. Marketin, cocuklar icin ayrilmis kismi tam bir solendi. Cocuk olmak ya da cocugum olsun istedim, o kukla mizanselerini, rengarenk atlikarincayi, donmedolabi, envai cesit seker ve cikolata stantlarini gorunce. Nitekim kocaman yetiskinler olarak, 2-5 yas arasi cocuklarla atlikarincaya beraber binme fikrini ilk ortaya atan ben oldum. Ne cok isteyeni varmis meger:)) Hep beraber yerimizi aldik atlikarincanin uzerinde ve donmeye basladik. Ne kadar keyif aldim anlatamam. Sonrasinda yemek stantlarindan agiz tadimiza uygun olarak balik ekmek ve patates kizartmasi satin aldik. Nurnberg'de et cok yeniyor, ozellikle sosis...Ancak biz kirmizi et yemedigimiz icin sosis harici yiyecek bulmakta acikca zorlandik.

Diger Nurnberg izlenimlerine gelince:

+Euro bu aralar cok deger kazandigi icin Almanya'da cok para harcamis olduk:(((Tabi ki alisveris yaptik ama dise dokunur pek bir sey yok aslinda bakildiginda. Kafamdaki insanlar icin ufak tefek hediyeler, genelde cikolata ve Lebkuchen zencefilli pogacalar, annem icin kozmetik, kendim icin yun corap, ic camasiri, kozmetik, likor ve bir suru ivir zivir...Thomas Sabo'dan bu kez bir sey alamadim:((( Param kalmadi. Insallah next time...

+Talihsiz bir sekilde gittigimizin 3. gunu yatak dosek grip oldum. Yola cikmadan once birlikte seyahat ettigim arkadasimin 4 yasindaki kiziyla bolca vakit gecirip biz Almanya'dayken onun domuz gribine yakalandigini isitince ben de yaban ellerde doktora gitmek, ilac yazdirmak, ilac almak ve domuz gribi testi yaptirmak zorunda kaldim:( Allahtan seyahat sigortasi yaptirmistim. Insallah karsilarlar masraflarimi. Hastaligim sebebiyle biletini dahi aldigim Munih gezim otomatikman iptal oldu. Kismetten cikmis demek ki dedim. Bu arada Munih'te yasayan arkadasima, hasta oldugum gun benim icin adeta seferber olup, doktor buldugu, randevu aldigi, hatta basima bir sey gelirse aramam icin Nurnberg konsolosunun telefonunu dahi bana gonderme inceligini ve dusunceliligini gosterdigi icin sonsuz tesekkur ediyorum. Thank you R. for everything you did for me. I wish I could have come to Munich to see you, maybe next time...

+Diger onemli gelisme, yillar sonra, yaklasik 20 yil, bir baska cocukluk arkadasimla yeniden bulusmak oldu. Kendisi Nurnberg'de yasiyor, unlu bir muzisyen ama adi ben de sakli:)) Biz bayagi kucukken, onlar ailece, her yaz bizim yazligimiza bavul dolusu hediyelerle gelirdi. Ilk Barbie bebegim (o zamanlar Turkiye mahrumiyet ulkesiydi) onlarin sayesinde oldu. Cocukluk iste, hala ve eniste kadar yakin bildigimiz bu aile dostlarimizin gelisini her yil iple cekerdim ve getirecekleri seker, cikolata ve bebeklerin hayalini kurardim:-) Onlar da iki kardestiler ve dordumuz bir araya gelince bayagi bir eglenir, yerimizde duramazdik. Kendisinin muzisyen olacagi o zamandan belliydi sanirim. Cok iyi break dance yapar, kendince rap soyler ve bir gun kendi muzik grubunu kuracagini soylerdi bize. Sonra yillar girdi araya, koptuk birbirimizden. Bir daha haber alamadik. Biz buyuduk, onlar da buyudu. Benim evden ayrilis surecim ve uzun yolculuklarim basladi. Turkiye'den uzunca bir sure uzak kaldim, dostlarimdan ve ailemden de. Iste boyle zamanlarda facebook imdadimiza yetisti. Teknoloji sayesinde birbirimizi bulduk. Nurnberg'de yasiyormus kendisi. Oyle sevindim ki bizim gezimizle onun ayni zamanlarda oralarda olmasinin cakismasina...Ilk karsilasmada heyecanlandim. 20 yil sonra ilk kez gorecektim kendisini. Degismisti, hem de cok...Herseyden once evlenmis, baba olmustu, hem de olaganustu bir erkek cocugunun babasi. Yillarin derin cizgileri vardi yuzunde, her biri yontulmus ince ince. Konustuk, konustuk, konustuk, cokca hasret giderdik. Anladim ki hayatin kendi kalesine pasladigi derin tecrubelerin suzgecinden damitila damitila gelmis bugunlere, tipki benim gibi, tipki bizler gibi. Tecrubeler olgunlastirmis bizi, kimi dersler cok agir gelmis omuzlarimiza ama egilmemisiz. Yasamaya devam ediyoruz gucle, sabirla, ve iste boyle dostlarimizin sevgisi, destegi, samimiyeti ve aramizdaki o gorunmez ilmek ilmek baglarla. Arkadasim bizi cok guzel agirladi, ailesiyle tanisma firsati buldum. Cok tatli bir esi ve dunya tatlisi bir oglu var. Esine de bize gosterdigi yakinlik, sicaklik ve guzel rehberligi icin buradan bir kez daha tesekkur ediyorum. En kisa zamanda Izmir'de rovansini yapmaya davet ediyorum:)

Bir daha ki sefer, gidemedigim Munih'e ve Berlin'e gitmeyi planliyorum. Sunexpress sagolsun, artik Izmir'imizden direkt ucuslar var. Almanya bekle beni, en kisa zamanda gelecek ben:-)